Μία απλή δολοφονία ήταν...

Μύρισαν αίμα και βγήκαν παγανιά. Για πέντε ημέρες θρηνούσαν και στέκονταν στο πλευρό των νέων. Ξαφνικά, η εικόνα απ’ την εξεγερμένη Αθήνα έπαψε να υπάρχει. Πραγματικότητα ή εικονική αλήθεια; Κάντε μία βόλτα στο κέντρο της Αθήνας και διαπιστώστε το. Τα ΜΜΕ, ωστόσο, αποφάσισαν μαζικά να σταματήσουν τις απευθείας συνδέσεις, τις ανταποκρίσεις από το... μέτωπο και το γύρισαν στο χαρούμενο κλίμα των ημερών.
Τι λέτε; Τυχαία έγινε αυτή η μεταστροφή; Συνεννοημένοι είναι όλοι; Ασφαλώς όχι. Απλώς, κοινή είναι η ΓΡΑΜΜΗ που έπεσε!
Στη ΓΑΔΑ σήμερα υπήρξε διαδήλωση και τα ΜΑΤ έκαναν ξανά χρήση χημικών κατά μαθητών και απλών πολιτών.
Στα Προπύλαια έχει προγραμματιστεί και πάλι πορεία.
Το κέντρο της Αθήνας, η πόλη η ίδια δεν είναι ίδια. Δεν θα είναι ποτέ ίδια!
Και τα κανάλια πιθανότατα θα εμφανιστούν πάλι την Τετάρτη, όταν ο παλιάτσος θα στήσει πάλι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα.
Αλίμονο! Μία απλή δολοφονία ενός 15χρονου έγινε, ας μην χαλάσουμε το πνεύμα των ημερών. Αφήστε που πέρασαν καμιά δεκαριά μέρες από τότε.
Ακόμα να το ξεχάσετε;

ΟΧΙ στην Ελλάδα της αποβλάκωσης!

Ο κόσμος άρχισε να αντιδρά. Στην εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη, αλλά και στα σκάνδαλα που έχουν πλήξει τον τόπο. Για το Βατοπέδι, τους Εφραίμ, τους Γιοσάκηδες, τις τράπεζες, τις κοινωνικές ανισότητες, τα λαμόγια που λυμαίνονται τη χώρα, τους λίγους που τρώνε με χρυσά κουτάλια εις βάρος των πολλών. Το καζάνι σιγοέβραζε καιρό. Ελάχιστοι το πήραν χαμπάρι. Τώρα το νοιώθουν.
Η νεολαία είναι στην πρώτη γραμμή. Βγαίνουν διάφοροι περισπούδαστοι αναλυτές και προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα γίνονται για χαβαλέ, από παιδιά που έχουν τα πάντα και δεν τους λείπει τίποτα. Εκτός του ότι αυτή δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια, ακόμα και τα παιδιά που προέρχονται από καθωσπρέπει οικογένειες, ζουν σήμερα δυστυχισμένα. Με γονείς που δεν έχουν χρόνο για εκείνα, με ανύπαρκτους παιδότοπους, με ελάχιστο χρόνο για να αφιερώσουν στον εαυτό τους. Από το σχολείο στο φροντιστήριο κι από εκεί σ' ένα σπίτι, όπου συνήθως οι γονείς δηλώνουν απασχολημένοι και απόντες γενικώς. Τα παιδιά μαθαίνουν να "σκοτώνουν" το χρόνο τους μπροστά σ' έναν υπολογιστή, σε μία κονσόλα παιχνιδιών, σε ένα κουτί γενικώς. Τώρα λένε ΟΧΙ στην Ελλάδα της αποβλάκωσης! Κι αυτή είναι η μεγαλύτερή τους νίκη...
Τα παιδιά αυτά δεν θα μεγαλώσουν με πλαστικά πρότυπα. Έφτασε ο καιρός να γυρίσουν την πλάτη στα τηλεσκουπίδια και στις πρόσκαιρες, εύκολες ευκαιρίες, μέσω των οποίων τα ίδια εκτίθενται και χρησιμοποιούνται στο βωμό της τηλεθέασης.
Εμείς όλοι τρώμε το ίδιο κουτόχορτο εδώ και χρόνια. Τα παιδιά αυτά, ΟΧΙ! Απαρνιούνται τους φτηνούς διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Τους Πρετεντέρηδες, που καταδικάζουν τη βία σήμερα, ενώ χθες πετούσαν μπουκάλια στα γήπεδα!
Τους Τριανταφυλλόπουλους, που τόσο καιρό αναζητούσαν τον Άλεξ, αδιαφορώντας για τα σκάνδαλα που συντάρασσαν την κυβέρνηση και οδήγησαν όλο αυτόν τον κόσμο στο δρόμο!
Τους Χατζηνικολάους και τους Τράγκες, που τρέχουν να προλάβουν να πιάσουν τα νέα πόστα, αδειάζοντας τον Καραμανλή και πραγματοποιώντας ραντεβού με τον Γιωργάκη Παπανδρέου, προσβλέποντας στο να μη χάσουν τη βόλεψή τους ούτε μετά τις επόμενες εκλογές!
Σ’ όλους αυτούς γυρίζουμε πλέον επιδεικτικά την πλάτη μας. Δεν τους χρειαζόμαστε! Δεν μας αφορούν! Αυτοί δημιούργησαν τα φαινόμενα Κούγια και οι ίδιοι είναι που σε 2-3 μήνες, θα τον προσκαλούν για να τον ρωτήσουν για τη νέα του γκόμενα!
Και δεν είναι ανάγκη να παρακολουθήσουμε μία ακόμα περίπτωση Ρουσόπουλου, που απ’ τα τηλεπαράθυρα έπεσε με τα μούτρα στην κρατική πίτα, για να καταλάβουμε πόσο ξεφτίλες είναι!

Ε, ρε, Κανέλλος που σου χρειάζεται, Πάκη!

Ακούστε να δείτε τι έχει γίνει τώρα, απ' το Σαββατόβραδο, οπότε και ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ, τον οποίο υπερασπίζεται ο εξυγιαντής των πάντων, τακουνόπληκτος και μοντελοπνίχτης δικηγόρος, σήκωσε το βρομερό του όπλο και τερμάτισε τη ζωή ενός 15χρονου παιδιού. Πήγε, λέει, ο Πάκης Παυλόπουλος μαζί με τον Χηνοφώτη και υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους στον πρωθυπουργό. Εκείνος δεν τις έκανε δεκτές και οι δύο υπουργοί (ο ένας υπουργός και ο ένας στρατιωτικός, για να ακριβολογούμε), επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους.
Η Ελλάδα, αλλά και ο Ελληνισμός ανά τον κόσμο, καθώς και όσοι Ευρωπαίοι έχουν συνείδηση, βρίσκονται σε τρομερή αναστάτωση από το Σάββατο και μετά. Του Χηνοφώτη τη φωνούλα, όμως, δεν την έχουμε ακούσει ακόμα! Το 2007 ο τύπος παραιτήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό για να πολιτευτεί. Στο σχηματισμό της κυβέρνησης, λοιπόν, ο Καραμανλής τον τοποθέτησε υφυπουργό Εσωτερικών, υπό τον Πάκη, και υπεύθυνο για τις δυνάμεις καταστολής. Με τους μπάτσους να κάνουν ΤΑ όργια σ' όλη την Ελλάδα και με τον Αλέξη να πέφτει νεκρός από όπλο ειδικού φρουρού, θα περίμενε κανείς ότι ο Χηνοφώτης θα αντιδρούσε. Εκείνος, όμως, μάλλον έχει πιει... θάλασσα. Ναύαρχος του γλυκού νερού!
Από την άλλη, βέβαια, απ' το να έβγαινε και να έλεγε τις αρλούμπες του Πάκη, χίλιες φορές που έχει φορέσει την κουλούρα του και παρακολουθεί τις εξελίξεις, με το τηλεκοντρόλ να βαράει υπερωρίες.
Κι επιστρέφω στην παραίτηση. Ο Καραμανλής δεν τις αποδέχεται και αναλαμβάνει και το κόστος. Με το σκεπτικό ότι δεν ευθύνονται αυτοί οι δύο, αλλά πάνω απ' όλα εκείνος που τους κρατάει. Απ' τη στιγμή, λοιπόν, που Πάκης και Χηνοφώτης παραμένουν στις θέσεις τους, αυτό που παρακολουθούμε από το Σαββατόβραδο και μετά είναι το καλύτερό τους; Δηλαδή, το απόλυτο... μηδέν!
Και κάτι ακόμα: η παραίτηση, θαρρώ, με την ελάχιστη λογική και δυνατότητα σκέψης που μου έχει απομείνει, είναι μία μονομερής πράξη. Πας, δηλαδή, στο αφεντικό σου και λες "παραιτούμαι, δεν γουστάρω άλλο". Τα επακόλουθα είναι δύο: είτε σου λέει "στο καλό και να μας γράφεις", είτε προσπαθεί να σου αλλάξει την άποψη. Αν είσαι αποφασισμένος, του ρίχνεις κι ένα μπινελίκι, βαράς την πόρτα και φεύγεις. Το να καταθέσει άποψη, δεν παίζει. Δεν τον αφορά. Δική σου είναι η παραίτηση ΜΑΛΑΚΑ μου, εσύ αποφασίζεις. Φεύγω γιατί έτσι γουστάρω ή μένω. Δεν σου ζητάω να την κάνεις δεκτή. Τι θα πει, λοιπόν, ότι ο Καραμανλής δεν έκανε δεκτές τις δύο παραιτήσεις; Ήθελαν οι δύο υπουργοί του να φύγουν, γιατί θεωρούν ότι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους ή επειδή βαρέθηκαν; Εκτός, πάλι, αν αυτό ήταν ένα ακόμα σιχαμερό επικοινωνιακό παιχνίδι, για να προβληθεί η ευθυξία του Πάκη και του Ναύαρχου. Η οποία, παρεμπιπτόντως, δεν εκφράστηκε ούτε με ΜΙΑ συγγνώμη!
Ε, ρε Κανέλλος που σας χρειάζεται...

ΧΩΣΤΕ ΤΟΝ ΜΕΣΑ ΤΩΡΑ!

Ακούμε τον ΔΟΛΟΦΟΝΟ να βεβηλώνει τη μνήμη του μικρού Αλέξη με τραγελαφικές δικαιολογίες!
Ακούμε τον ΦΟΝΙΑ να δηλώνει ότι ένας 15χρονος ήταν, ουσιαστικά, ανένταχτος κοινωνικά και πως το σχολείο του (Μωραΐτη) τον είχε αποβάλει!
Η ίδια η σχολή εξέδωσε ανακοίνωση, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους:

"Η Σχολή Μωραΐτη έχει πάγια αρχή της να μη κοινολογεί σε κανέναν οποιασδήποτε φύσης πληροφορία σχετική με τους μαθητές και τις μαθήτριές της είτε κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους είτε ύστερα από αυτήν. Στην τραγική, όμως, περίπτωση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θεωρεί υποχρέωσή της να κάνει δημόσια μια σχετική δήλωση γιατί κυκλοφόρησαν και δημοσιοποιήθηκαν πολλά που απέχουν από την αλήθεια και προσβάλλουν τη μνήμη του.

Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη από την Α΄ τάξη του Δημοτικού ως τη Γ’ Γυμνασίου. Μετά την κανονική αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, η μητέρα του, με την οποία το Σχολείο είχε πάντα άριστη συνεργασία, αποφάσισε, όπως συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις, να τον εγγράψει σε άλλο Λύκειο χωρίς καμία επέμβαση της Σχολής. Σε όλο το διάστημα της φοίτησής του ο Αλέξανδρος είχε λαμπρές σχέσεις με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές του, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο διδακτικό προσωπικό, είχε πολύ καλή συμπεριφορά και η διαγωγή χαρακτηριζόταν (και ήταν) πάντα κοσμιότατη".

Η δική σας θέση είναι να τον βάλετε ΑΥΤΟΝ μέσα!
Δεν είναι ανάγκη να σκοτώνει για δεύτερη φορά ένα 15χρονο παιδί!
ΧΩΣΤΕ ΤΟΝ ΜΕΣΑ ΤΩΡΑ!
Φτάνει αυτή η πρόκληση!
Και το γεγονός ότι όσα αναφέρει στην απολογία του ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ γράφτηκαν απ' τον πάνσοφο Αλέξη Κούγια, ας μην το κάνουμε θέμα. Τον ξέρουμε χρόνια...

ΥΓ: Η φωτογραφία δείχνει τη βοήθεια που παρείχαν "αυθόρμητοι πολίτες" στην αστυνομία, για να εμποδιστούν οι "κουκουλοφόροι".
Μπορεί, πάλι, να είναι και οι "κουκουλοφόροι" που τα έσπαγαν και πλατσικολογούσαν.
Γνωστές οι τακτικές...

Οι ημέρες της ευημερίας (τους) τελειώνουν

Ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους. Η στυγερή δολοφονία ενός 15χρονου από όπλο μπάτσου, το περασμένο Σάββατο στα Εξάρχεια, ξεσήκωσε τον Ελληνισμό από άκρη σ’ άκρη.
ΟΧΙ, δεν επεκτάθηκαν τα Εξάρχεια.
ΟΧΙ, δεν γεννήθηκαν ξαφνικά εκατοντάδες χιλιάδες κουκουλοφόροι.
Απλούστατα, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Και τώρα, δεν υπάρχει γυρισμός…
Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, το αστυνομικό κράτος κοιτάζει αποχαυνωμένο. Αδυνατεί, με διαφορετικές μεθόδους πλην της βίαιας καταστολής, να προσεγγίσει τον πολίτη.
Η αλήθεια είναι ότι πλέον δεν μπορεί καν να τον ακουμπήσει. Το ποτήρι ξεχείλισε. Τα σκάνδαλα, τα Βατοπαίδεια, οι Γιοσάκηδες, οι Εφραίμ, οι στημένοι Εισαγγελείς, τα γραβατομένα λαμόγια, όλοι αυτοί που λυμαίνονται τη χώρα και πίνουν το αίμα του κοσμάκη απ’ τη Μεταπολίτευση και μετά, τρέχουν τώρα να κρυφτούν πίσω από ανοιχτά μικρόφωνα και στημένες δημοσιογραφικές ερωτήσεις. Απ’ τους τσάτσους, τους πραγματικούς κουκουλοφόρους, τους χούλιγκαν της κάμερας!
Ένας απ’ αυτούς, που πετούσε μπουκάλια στο παρκέ, σε αγώνα μπάσκετ του Παναθηναϊκού, καταδικάζει τώρα τα επεισόδια. ΡΕ ΟΥΣΤ!

Οι μέρες της ευημερίας των ολίγων τελειώνουν.
Είτε το θέλουν, είτε όχι. Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε. Κι επειδή οι (πραγματικοί) πλιατσικολόγοι του μυαλού και της αξιοπρέπειας συνεχίζουν να προκαλούν, η απάντηση θα ‘ναι επιπέδου νόμου 4.000 για τους Κούγιες αυτού του τόπου.
ΑΥΤΟΥΣ, που τολμάνε να χέζουν πάνω στον τάφο ενός 15χρονου παιδιού και ν’ αναζητούν κηλίδες στον τόσο σύντομο βίο του.
ΑΥΤΟΥΣ, που μυρίστηκαν αίμα και βγήκαν να κονομήσουν!
Ο μέγας Δημοκράτης Κούγιας εμφανίστηκε!
Βαλλιανάτοι, στα κρεβάτια σας.
Γιατί μέχρι εκεί φτάνει…

ΥΓ: «Σήμερα το πρωί στη ελληνική πρεσβεία στο Μανχάταν στους 79 δρόμους σπάσανε τρία παράθυρα και γράφτηκε το αναρχικό σήμα. Αυτή τη στιγμή έχει πολλούς αστυνομικούς και ντετέκτιβ και έχουν κλείσει το δρόμο. Έχει προγραμματιστεί διαδήλωση για τις 11 το πρωί ώρα Νέας Υόρκης» (από το troktiko.blogspot.com).
Προφανώς κι αυτοί απ’ τα Εξάρχεια αποσκίρτησαν. Αντάρτες του αθηναϊκού κέντρου…

Ποτέ θα κάνει ξαστεριά...

Αυτό ήταν. Πέρασαν κι αυτές οι γιορτές κι όσοι άραξαν, βρήκαν φίλους, γούσταραν, πέρασαν καλά και έκαναν λίγο κράτει στις καταχρήσεις τους, μια χαρά τη βόλεψαν. Αλίμονο σε μας που φάγαμε, φάγαμε, ξαναφάγαμε και τώρα προσπαθούμε ακόμα να συνέλθουμε!
Χριστούγεννα ήταν και πέρασαν. Αν το 2008 μού χαρίσει έστω τις μισές απ' τις ευχές που έχω ακούσει εδώ και δύο ημέρες, θα 'μαι υγιής, πανευτυχής, πλούσιος, άριστος στη δουλειά μου, γεμάτος από συναισθήματα. Ας έχω το πρώτο και τα άλλα τα βρίσκουμε...
Το χειρότερο μετά τις γιορτές είναι πάντοτε αυτό το «hangover» που δε σε αφήνει να επανέλθεις αμέσως στους κανονικούς σου ρυθμούς. Γιατί, σ’ αυτήν την πόλη που ζούμε, έχουμε μάθει να κινούμαστε με τους ρυθμούς της. Όχι αυτούς που εμείς θα θέλαμε και τους οποίους εφαρμόζουμε στις αργίες και στις σχόλες μας, αλλά εκείνους που μας επιβάλλουν. Με δύο «λάμδα» γιατί έχουμε να κάνουμε με κάτι που επαναλαμβάνεται, δίχως πουθενά να σταματά...


Γι’ αυτό και σε λίγες ημέρες η δουλειά θα φαίνεται περισσότερη, η κούραση μεγαλύτερη και η αδημονία για την επόμενη αργία εντονότερη.
Πού θα πάει, όμως... Θα κάνει ξαστεριά!

Χαθήκαμε, επιστρέφουμε!

Κάτι περίεργες, ταξιδιωτικές περιηγήσεις, εκεί, τον περασμένο Μάιο, ξεκινήσαμε να γράφουμε και χάσαμε το δρόμο μας. Συμβαίνει αυτό. "Άλλα είναι εκείνα που αγαπώ, κι αλλού γι' αλλού ξεκίνησα", που έλεγε κι ο ποιητής.
Επιστρέψαμε όμως. Και ο "Σεβασμός Στη Νύχτα" θα αρχίσει πάλι να αναπνέει...